ΠΡΕΠΕΙ Ή ΟΧΙ ΝΑ ΤΡΩΜΕ ΚΡΕΑΣ? - 1+2 H E A L TH

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

F O O D > Τ Ρ Ο Φ Ι Μ Α > Π Ο Υ Λ Ε Ρ Ι Κ Α-Κ Ρ Ε Α Σ-Ψ Α Ρ Ι
ΤΡΟΦΙΜΑ + ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Πρέπει ή όχι να τρώμε  Κ Ρ Ε Α Σ?
Στον κόσμο της υγιεινής διατροφής η άποψη αν πρέπει να εντάσσουμε κρέας (κόκκινο κρέας, κοτόπουλο, ψαρικά καθώς και όλα τα ζωικά προϊόντα) είναι ίσως η πιο αμφιλεγόμενη, με τις περισσότερες αντικρουόμενες απόψεις. Η κατανάλωση ζωικών προϊόντων είτε προωθείται ως αναγκαία για την υγεία του ανθρώπου είτε το να τρως κρέας θεωρείται από καθόλου απαραίτητο έως ανήθικο.

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι σήμερα επιλέγουν να μην τρώνε καθόλου κρέας και ψάρι και οτιδήποτε προέρχεται από το ζωικό βασίλειο (vegeterians/vegans*). Την ίδια στιγμή ο μέσος άνθρωπος του δυτικού κόσμου καταναλώνει κρέας σε δύο έως τρία από τα γεύματά του την ημέρα (περισσότερο από ενενήντα έως εκατό κιλά, ανά άτομο το χρόνο).

Υπάρχουν τρία σημαντικά ζητήματα που σχετίζονται με την κατανάλωση κρέατος, που πρέπει να σκεφτούμε πριν πάρουμε την απόφαση αν πρέπει ή όχι να τρώμε κρέας:
1. Το ζήτημα της ΥΓΕΙΑΣ:
γιατί γνωρίζουμε με βεβαιότητα, ότι η υψηλή κατανάλωση κρέατος σχετίζεται με μεγαλύτερο ρίσκο για συγκεκριμένους τύπους καρκίνου.
2. Το ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ζήτημα, γιατί γνωρίζουμε με βεβαιότητα, ότι η παραγωγή κρέατος όπως γίνεται σήμερα είναι ο σημαντικότερος παράγοντας για την αλλαγή του κλίματος (!), με ότι αυτό σημαίνει, και ευθύνεται σημαντικά για τη μόλυνση του νερού και τη ρύπανση του αέρα (!).
3. Το ΗΘΙΚΟ ζήτημα, γιατί γνωρίζουμε με βεβαιότητα, ότι πολλές βιομηχανίες παραγωγής κρέατος και γάλατος μεταχειρίζονται τα ζώα με παράλογη βία.

Για το ζήτημα της υγείας υπάρχουν αποδείξεις ότι όσο περισσότερο κρέας υπάρχει στη διατροφή μας και συγκεκριμένα κόκκινο κρέας, τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα για καρκίνο και καρδιακές παθήσεις. Η αλήθεια είναι ότι γενικά και στατιστικά οι φυτοφάγοι (vegetarians/vegans*) φαίνεται να έχουν σημαντικά καλύτερη υγεία από τους "παμφάγους" και να ζουν περισσότερο. Όμως σήμερα αποδεικνύεται, κάτι πολύ σημαντικό κατά τη γνώμη μου, ότι οι άνθρωποι που τρώνε λίγο κρέας, μια δύο φορές την εβδομάδα,  (flexiterians*) είναι το ίδιο υγιείς με τους φυτοφάγους.

Κάποιοι άνθρωποι βρίσκουν ότι νιώθουν καλύτερα καταναλώνοντας ζωικής προέλευσης πρωτεΐνη και  κάποιοι βρίσκουν ότι μια δίαιτα βασισμένη σε φυτικής προέλευσης τροφή είναι ότι καλύτερο για αυτούς. Υπάρχουν διαφορετικά είδη διατροφής για διαφορετικούς ανθρώπους. Νομίζω σήμερα είναι πια κατανοητό, ότι ο οργανισμός κάθε ανθρώπου είναι μοναδικός και ο καθένας έχει μοναδικές ανάγκες,  προτιμήσεις και ευαισθησίες όσον αφορά το φαγητό. Πρέπει να βρούμε τη δική μας ισορροπία και τον τύπο της διατροφής που εμάς και το σώμα μας κάνει να νιώθουμε και να λειτουργούμε καλύτερα.  

Οι γιατροί φαίνεται να το γνωρίζουν αυτό από τα  Αρχαία χρόνια. Το δόγμα του Ιπποκράτη υποστήριζε ότι διαφορετικοί άνθρωποι έχουν διαφορετικές διατροφικές ανάγκες. Στη σημερινή εποχή υπάρχουν έρευνες που αποδεικνύουν ότι η υγεία του καθένα μας ξεχωριστά εξαρτάται από τη διαφορετικότητα στη διατροφή του.
Προσωπικά επιλέγω να τρέφομαι με προϊόντα ζωικής και φυτικής προέλευσης γιατί αυτό φαίνεται να είναι καλύτερο για το σώμα μου και κάνει τον οργανισμό μου να λειτουργεί πιο σωστά. Φροντίζω ωστόσο η ποσότητα που τρώω να είναι σωστή, η ποιότητα όσο το δυνατόν καλύτερη καθώς και προσέχω ο συνδυασμός των τροφών που επιλέγω να είναι σωστός.

Το ηθικό ζήτημα είναι κάτι πολύ προσωπικό. Σέβομαι απόλυτα τους ανθρώπους που μετά από σκέψη, αποφάσισαν να μην τρώνε κρέας (vegetarians/ vegans). Επίσης σέβομαι οποιονδήποτε μπαίνει στον κόπο να σκεφτεί τις επιπτώσεις των διατροφικών του επιλογών και αποφασίζει συνειδητά τι θα φάει. Ο καθένας μας πρέπει να αναρωτηθεί και να απαντήσει μόνος του. Μπορεί να χρειαστεί να ενημερωθούμε και να μάθουμε να διαλέγουμε πιο υπεύθυνα, μπορεί να χρειαστεί να πληρώνουμε το κρέας περισσότερο ώστε τα ζώα να ζουν καλύτερα ή μπορεί να χρειαστεί να τρώμε λιγότερο σε ποσότητα αλλά καλύτερο ποιοτικά κρέας.
Αν αποφασίσουμε ότι θα συνεχίσουμε να τρώμε κρέας το οφείλουμε στον εαυτό μας και στα ζώα που τρώμε, να ενεργήσουμε πιο υπεύθυνα και να αναλάβουμε την ευθύνη για αυτή την αόρατη συναλλαγή με τις επιλογές μας.

Τέλος μήπως  δεν έχει τόσο σημασία τι είδος διατροφής ακολουθούμε και το lifestyle που τη συνοδεύει ή ποια (ποιες) ομάδες τροφίμων αποκλείουμε? Το κρέας είναι πολύ θρεπτική τροφή και οι άνθρωποι το είχαν στη διατροφή τους χιλιάδες χρόνια. Αν αποφασίσουμε ότι θα τρώμε κρέας ας το κάνουμε σωστά. Ο πιο απλός κανόνας και μάλλον ο πιο σημαντικός για υγεία και σωστή διατροφή, είναι ο ίδιος για όλους και αυτούς που τρώνε κρέας και αυτούς που δεν τρώνε, είναι τέσσερις λέξεις, απλά ελληνικά, δεν απαιτείται πτυχίο Ιατρικής ή Βιοχημείας, να τρώμε "αληθινό φαγητό".

__________________________________________________________________________

Δ  Ι  Α  Β  Α  Σ  Ε    Α  Κ  Ο  Μ  Α
FOOD > ΤΡΟΦΙΜΑ > ΠΟΥΛΕΡΙΚΑ - ΚΡΕΑΣ - ΨΑΡΙ
FOOD > ΤΡΟΦΙΜΑ > ΠΟΥΛΕΡΙΚΑ - ΚΡΕΑΣ - ΨΑΡΙ
Ψ Α Ρ Ι
F O O D  > Τ Ρ Ο Φ Ι Μ Α >
Π Ο Υ Λ Ε Ρ Ι Κ Α - Κ Ρ Ε Α Σ - Ψ Α Ρ Ι
Κ Ο Κ Κ Ι Ν Ο   Κ Ρ Ε Α Σ
F O O D > Τ Ρ Ο Φ Ι Μ Α >
Π Ο Υ Λ Ε Ρ Ι Κ Α - Κ Ρ Ε Α Σ - Ψ Α Ρ Ι
_________________________________________________________
Francis Bacon
Figure with Meat
1954, Oil on canvas
MICHAEL POLLAN

Το βιβλίο αναλύει την ηθική του φαγητού και την οικολογική προέκταση της διατροφής που διαλέγουμε.
Απαντάει στην απλή ερώτηση για το τι πρέπει να τρώμε και μαζί του ανακαλύπτουμε πόσο δύσκολη και περίπλοκη είναι αυτή η απάντηση.

Συγκαταλέγεται μέσα στα 10 καλύτερα βιβλία για το 2006 από τους New York Times και την Washington Post.

Σ Υ Γ Γ Ρ Α Φ Ε Α Σ
Michael Pollan

Για είκοσι χρόνια ο συγγραφέας γράφει για όλα τα ζητήματα στα οποία
ο άνθρωπος και η φύση εμπλέκονται μεταξύ τους: φαγητό, γεωργία, κτηνοτροφία, φάρμακα και αρχιτεκτονική.
Δ   Ι   Α   Β   Α   Σ   Ε
The Omnivore's Dilemma
Michael Pollan
You don't need meat to be a real man.

You don't need meat
to be a real man.

Joaquin Phoenix
ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ
1+2 H Ε A L T H
ΥΓΕΙΑ και αληθινό φαγητό κάθε μέρα
Γράψτε το e-mail σας για να μαθαίνετε νέα.
MAGAZINE
Chick pea magazine
              περιοδικό για Vegans
DOCUMENTARY
U  N  I  T Y
Not the same, but equal
Documentary
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού